शादी.कॉम

आजही मुलीचा पारंपारिक लग्न हे ताण वाढवणार , अनेकदा नैराश्य आणणारं
असतं...तुम्हाला मुलगी आहे ;हा तुमचा गुन्हा आहे असच अप्रत्यक्षपणे सुचवला जाणं हि भारतीय समाजाची शोकान्तिका म्हणायची का ?
कायद्यानुसार हुंडा देणा -घेणा बंद आहे ; पण आजही दुर्देवान अनेक ठिकाणी मुलीचा लग्न हि घरच्यांसाठी चिंतेची बाब आहे ..
लग्नाचा सगळा खर्च वधुपक्षाने करायचा या एका साध्या सरळ नियमाने सुद्धा वाधुपित्याचा कम्बरडा मोडून जातो , आयुष्यभराची कमाई खर्ची पडते .
"पण नको का ते करायला ?"असच होत आलय आत्तापर्यंत , मग आता कशाला बदलायचे ?
असा विचार जेव्हा प्रतिष्ठीत घरातले सुशिक्षीत लोक करतात तेव्हा शिक्षणाने , अनुभवाने तुमच्या विचारप्रक्रियेत , दृष्टीकोनात बदल होतो हे विधान खोटा वाटयला लागता .
आजही हुंडा घेतल्याशिवाय लगाना करत नाहीत लोक .मुलीत सगळे गुण तर हवे असतातच पण शिवाय कमावती पण असली पाहिजे , हुंडा पण भरपूर पाहिजे असतो , लग्नही करून द्या ;सगळ्या वस्तू द्या घरातल्या ; दागिने हवेच असतात ..

हुंड्यासाठी अडून बसलेले अनेक मागच्या व आत्ताच्या पिढीतील लोक पाहिलेत ..अशांना वधू पिता म्हणून खेटरे झिजवावी लागतात ..शेवटी कुणीतरी वरून बघतो आहे हे ते विसरतात .

आम्हाला काही नको फक्त मुलगी अन श्रीफळ द्या म्हणणारी वरपक्षाची लोक पण नंतर वधू ला तू हे नाही आणला ते नाही दिला असं म्हणतात ना तेव्हा कधी कधी प्रश्न पडतो कि लग्न करून नाती जोडली आहेत कि नवीन व्यवहार केला आहे .व्यवहार संपून जातात पण नाती संपत नाहीत .
आणि अशा वागण्याने त्या नात्या मध्ये काहीच अर्थ उरत नाहीत ..एक जबाबदारी म्हणून किंवा एक ओझ म्हणाला तरी चालेल ते निभावून न्यावा लागता .दिसायला सगळे नीट दिसतात पण त्या नात्यात प्रेम नाही .

मुलीच्या घराच्या लोकांनी जे प्रेमाने दिले ते घ्यावे कारण ते स्त्री धन म्हणून मुलीसाठी मुलीच्या आईने दिलेले धन असते .लग्नात हुंडा म्हणून काही मागणे आणि दीक्षा मागणे हे दोन्ही सारखेच . कन्यादानाच्या वेळी घर सोडणाऱ्या मुलीच्या डोळ्यातल्या पाण्याची किंमत ज्या मुलाला कळत नाही तो तिच्या संसारातील दुखणं दूर काय करणार ..
मुलानो , विचार करा आपण समाजात कोणती परंपरा चालू ठेवायची कारण तुम्ही देखील एकदिवस एका मुलीचे बाप होणार आहात :)

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Wish you were here!

 I was furious when you left us! I shouted at death as if it could hear me. "This isn't fair," and I asked a thousand whys. All my questions, fears and doubts were answered with silence. Between the anger, there was heartbreak and disbelief when I heard you were gone. It numbed me. This can't be real, this can't be reality, this can't be yours! But the nightmare of grief was real.  And the reality is that I lost someone I loved. I will never know the reasons why. But I don't think there is any explanation that would make it feel okay. Love was filled with grief. What once was can no longer be, and while the anger fades, the wishing that you were here never does. When you lose a parent, you lose a part of your soul forever, there's a deep disconnection with the universe that you feel for the rest of your life. And that is the painful reality of grief.  In hard times like this, urging people to move on and to stay strong, don't build their resilience...
Read more

To, My Brightest Star

End of a first month already and a new moon! 4th new moon since you left and It's your birthday month starting on new moon day.           I did not want to enter this year without you in it pa. It's been hard but you'd not like anyone of us to be sad. You always brought love and light in the darkest times of everyone's life around you. And I don't know how to do it now. I think of a soft smile on your face when I struggle and listen to audio message you sent on my birthday! I am grateful for all those audio messages of yours. Everything is going exactly the way it was going when you were here. I miss our calls in the evenings and realized how I took those for granted. I miss seeing you everyday.            I think of times when you and aai used to sit by us in the morning with tea & newspaper and talk while we are still asleep just to wake us up. It annoyed us but all you wanted to spend as much as time you could durin...
Read more

मागे वळून पाहताना

अमेरिकेला उच्च शिक्षणासाठी जायचा असा हाई स्कूल पासून निश्चित केलेला ध्येय  होत अणि घरचे वातावरण शैक्षणिक असल्याने घरुन तसा पाठिम्बा पण मिळाला। आठ वर्षाहून  अधिक काळ लोटला या परक्या देशात। हो परकाच होता तसा । माझ्या घरातून पहिली मुलगी अमेरिकेला येत होती। सगळ्यांना भीती अणि अभिमान असे दोन्ही भाव मनात  होते. विमानात बसेपर्यंत आपण एकटेच जात आहोत याची कल्पना सुद्धा नाही आली. पाहिले काही दिवस खुप अवघड होते नविन लोकांमधे रुळयला, नव्या देशाच्या  रीती-भातिषी  जुळून घ्यायला।पण  निभावला।जेवण अजीबात बनवाता येत नव्हते त्यामुळे यूट्यूब वर किंवा घरी फ़ोन करून आईला विचारायचे। वरचा खर्च भागावा म्हणून ठीक ठिकाणी केलेले काम. या सगळ्या अनुभवाने एका छोटया शहरातल्या मराठी माध्यमातून शिकून दुसऱ्या देशात एकट्याने प्रवास करणाऱ्या त्या माझ्याकड़े मागे वळुन पाहिले की उगाच कौतुक वाटते. असे धाडस सगळ्या मुलींनी एकदा तरी करावे। आयुष्यात सगळ्याच गोष्टी  छान अणि मनासारख्या होतील अस नाही। या प्रवासात खाच खळगे  हे आहेतच।महत्वाची गोष...
Read more